Mobile Menu

NAUKA: Biodynamika ogrodowa

04.11.2014

Rytm księżyca ma niezwykłe znaczenie w środowisku naturalnym. Reguluje wiele procesów nadając określone tempo do przemian bądź przejścia do kolejnych etapów. W ogrodzie, przykładem działalności zależnej od faz księżyca jest biodynamiczna metoda uprawy warzyw.

Rośliny wysiewane są zgodnie z rytmem przemian księżyca. W konkretne dni wysiewa się lub wysadza roślinki, których części mają stanowić główny plon. W uprawie ogrodu biodynamicznego duże znaczenie na sukces plonów ma rytm nawożenia. Wiosną płytko do gleby wprowadza się nawóz zielony z dodatkiem przemarzniętych liści z drzew, pokruszonych gałązek lub innych resztek roślin. Przygotowaną glebę uzupełnia się nasionami lub wysadza uprzednio przygotowanymi sadzonkami. Gdy młode rośliny wytworzą mocny system korzeniowym, można rozpocząć ściółkowanie. Jest to ważny etap uprawy, ponieważ warstwa ściółki chroni przed chwastami oraz uzupełnia próchnicę w glebie. Na lekko spulchnioną glebę zazwyczaj stosuję się warstwę kompostu o grubości do 3 cm, rozrzucanego na wierzchu grządki z siewkami. Gdy rozrzucony kompost zniknie i wyłoni się ponownie goła ziemia jest to znak, iż czynność należy powtórzyć. Pokazuje to jak kompost wnika w głąb gleby i rozkłada się dając składniki potrzebne do wzrostu i rozwoju młodego polonu. Nadmiar substancji pochodzącej z rozkładu kompostu posuwa się wraz z wodą i ruchami podłoża w głąb, docierając do wtórnej warstwy próchnicznej, w której położone są silniej wykształcone korzenie roślin. Próchnica nie tylko wzbogaca glebę wpływając na poprawę jej urodzajności, ale również wspomaga wytwarzanie struktury gruzełkowatej chroniącej przed nadmiernym parowaniem wody. Gdy liczba opadów jest niewystarczająca, skutecznie pomaga to w obniżeniu kosztów podlewania. Schemat ten obrazuje w jakim stopniu wykorzystywany jest materiał próchniczny.

Przewagą uprawy biodynamicznej nad tradycyjną jest dostarczanie składników pokarmowych w postaci kompostu w odpowiednim czasie, dostosowanym do stadium życia rośliny. Tradycyjnym sposobem orze się obornik wprowadzany natychmiastowo w głąb gleby. Po wysiewie roślin oraz umiarkowanych opadach kompost jest wypłukany z powierzchni gleby, a rozwijająca się roślinka nie ma możliwości wykorzystania rozłożonego materiału próchnicznego. Efektem jest pokarm, którego roślina nie może wykorzystać, gdyż jest poza zasięgiem jej systemu korzeniowego.

Nawozy sztuczne stosuje się w ilościach śladowych tak, aby nie dostały się do wód gruntowych. Wskazaniem w ich użyciu jest mało urodzajna gleba. Wprowadza się je 2 razy w ciągu okresu wegetacyjnego. W swoim składzie posiadają nie występujące naturalnie ilości i stężenia składników pokarmowych prowadząc do „przejadania się” roślin oraz wypełnienia ich substancjami chemicznymi. Wygląd takiej rośliny jest dorodny, natomiast jej wartość odżywcza jest znikoma. Skutkiem spożywania warzyw z uprawy tolerującej nawożenie sztuczne jest ich zmieniony smak oraz szkodliwość dla zdrowia człowieka.

Wyjątkową rośliną, której sprzyja wysokie stężenie składników pokarmowych jest trawa. Dzięki nim wytwarzana jest bujna i zielona masa, która regularnie koszona i gromadzona w kompostowniku stanowi urodzajny humus podczas rozkładu. Nadmiar kompostu można z powodzeniem stosować również na trawnikach.

Ogrody biodynamiczne to trudna ale dająca ogromną satysfakcję praca na świeżym powietrzu. Wymaga planowania i dyscypliny, a stosowana może być nie tylko na polach uprawnych ale również w większych ogrodach przydomowych. Na życzenie klienta architekt krajobrazu zaprojektować może ogród warzywny oparty o kompostowe nawożenie roślin. Uprawa jadalnych gatunków może być rodzajem terapii dającej człowiekowi wytchnienie od codziennych spraw.

 

Literatura:

Jaszczak W. 2012. Ogród biodynamiczny. Wydawnictwo „Drzewo Laurowe”, Zielona Góra.