Mobile Menu

NAUKA: Wizualne walory kory drzew

04.11.2014

Niektórzy nie zwracają uwagi na piękno pni drzew w lesie. Ich różnorodność jednak jest niesamowita i pomaga odróżnić od siebie poszczególne gatunki drzew. Kora jest jak pancerz, który chowa w sobie życie, jest twarzą drzewa, wpisaną w jego lata dobrobytu i trudności. Bywa, iż z pnia można odczytać wiele historycznych informacji nie tylko na temat kondycji gatunku, ale również wydarzeń zapisanych w krajobrazie i najbliższym otoczeniu. Każde drzewo ma swój niepowtarzalny wzór, a kora jest często wystarczająco charakterystyczna aby posłużyć jako środek identyfikacji lub źródło inspiracji. Oprócz odmienności kolorystycznej, zmienia się również tekstura oraz faktura drewna. Dotyk zapewnia wiele wrażeń zmysłowych badając, czy dany pień jest gładki, miękki, szorstki, twardy lub drażliwy. Odrywając płaty kory można stworzyć barwną mozaikę na drewnianej strukturze. W porównaniu z innymi częściami roślin, kora tworzy abstrakcyjne zestawienie z otoczeniem.

Wygląd: Architekt krajobrazu mogą tworzyć celowe zestawienia gatunków drzew o atrakcyjnej korze wraz z pozostałymi krzewami i kwiatami w ogrodzie. Zimą gdy opadną liście, pnie stają się dominująca ozdobą przestrzeni domowej lub parkowej. Mogą stać się również atrakcyjną dekoracją w przestrzeni publicznej.

Ekspozycja: Sadząc nowe drzewo lub krzew o ozdobnej korze należy unikać gorącej, zachodniej ekspozycji świetlnej. Kora gatunków wrażliwych na zimowe przymrozki może ulegać uszkodzeniom ze względu na wahania temperatur w ciągu słonecznego dnia i nocy. Aby kora nabrała pożądanego koloru należy znać wymagania słoneczne dla poszczególnych gatunków roślin.

Gleba: Ważne jest zapewnienie roślinom naturalnych warunków do wzrostu i rozwoju. Niektóre gatunki występują naturalnie w pobliżu wody podczas gdy inne wymagają odpowiedniego drenażu i niższej wilgotności.

Opieka: Aby drzewa zachować w odpowiedniej kondycji zdrowotnej, która rzutuje na efekty wizualne danego gatunku należy mieć na względzie zarówno działalność szkodników jak uważnie kosić trawę aby nie uszkodzić pnia.

Projektowanie z kory:

– używaj gatunków drzew o interesującej korze jako okazów, bądź stwarzaj rytmiczne zestawienia z większej ilości egzemplarzy.

– zestawiaj trafnie teksturę i kolorystykę pnia z tłem drzewa. Pomoże to wzmocnić kontrast z otoczeniem oraz łatwiej zauważyć gatunek zimą;

– stosuj rośliny zadarniające grunt i płożące jako otoczenie dla poszczególnych okazów drzew. Pomoże to ochronić dolną część pnia przed uszkodzeniami;

– powtarzalność może zdecydowanie zwiększyć efekt wizualny całej kompozycji;

Stosowanie w przestrzeni drzew o odmiennej fakturze kory można z powodzeniem wykorzystywać także w ogrodach hortiterapeutycznych. Mnogość wrażeń dotykowych rozwija wyobraźnię oraz pobudza zmysły nie tylko u osób z dysfunkcją wzroku.

Platanus occidentalis o łuszczącej się brązowo-szarej korze Juniperus virginiana o srebrzysto-szaro-brązowej korze Halesia tetraptera o zmiennych barwach i tonacjach kory w ciągu upływających lat Euonymus americanus o zielonej korze w jasne paski Cornus florida o korze w postaci małych płytek Carya ovate o charakterystycznie kudłatym pniu dzięki odrywającym się powoli od góry i od dołu paskom Acer x conspicuum odm. Phoenix, o korze pomarańczowo-czerwonej białe paski Różnorodność kory pni w zależności od gatunków drzew Prunus serotina o ciemnej i łuszczącej się korze

źródło: http://www.gardendesign.com/ideas/the-art-of-bark